رها شدن کودکان کار در شرایط حاد کرونایی در خیابانها

۲۲ مرداد ۱۴۰۰

در شرایط حاد کرونایی کنونی، موضوع کودکان کار در میان ده‌ها مشکل جدی دیگر به فراموشی سپرده شده است

در شرایطی که بیمارستان‌های کشور لبریز از بیماران کرونایی است و درگورستان‌ها وضعیت اضطراری اعلام شده است، کسی به کودکان کار نمی‌اندیشد. کودکانی که بدلیل وضعیت وخیم اقتصادی خانواده مجبور شده‌اند درس را رها کرده و اکنون در شرایط حاد کرونایی در خیابان رها شده‌اند.

کودکان از ویروس کرونا در امان نیستند

در پیک‌های قبلی کرونا، آمار فوت‌شدگان کرونایی نشان می‌داد کمتر کودکی به کرونا مبتلا شده است. اما با موتاسیون کرونا ویروس و سویه جهش یافته دلتا، هیچ کس حتی کودکان نیز از تهدید کرونا در امان نیستند.

روز جمعه ۲۲ مرداد ۱۴۰۰، فرهاد چوبدار رئیس بیمارستان کودکان علی‌اصغر تهران، از تهدید جدی کودکان در واگیری کرونا خبر داد. وی اعلام کرد که سویه دلتای کرونا ویروس تمایل بیشتری برای درگیر کردن کودکان در سنین پایین را دارد. به همین دلیل در حال حاضر وضعیت بیمارستان‌های کودکان یکی پس از دیگری بحرانی می‌شود. فرهاد چوبدار اضافه نمود که در حال حاضر ۹۵ تا ۱۰۰ درصد تخت‌های بیمارستان کودکان پر است و باید هرچه سریعتر بیمارستان صحرایی دائر شود.

قارچ سیاه تهدید کودکان مبتلا به کرونا

بهروز کلیدری معاون درمان دانشگاه علوم پزشکی اصفهان نیز روز ۲۲ مرداد از شیوع عفونت قارچ سیاه بین کودکان مبتلا به کرونا خبر داد. وی در خبری تأسف بار اضافه نمود که پزشکان مجبور شده‌اند گونه و چشم کودکی ۸ ساله را تخلیه کنند تا جانش را حفظ نمایند. به گفته بهروز کلیدری کودکانی به قارچ سیاه مبتلا شده‌اند که به کرونا متبلا بوده‌اند.

پزشکان به روشنی تأکید کرده‌اند که کودکان نیز مانند بزرگترها شرایط مساوی و حتی سخت‌تر نسبت به ابتلا به ویروس دلتا دارند. لذا باید برای حفظ جان کودکان و نوجوانان کشور اقدامات ویژه‌ای در نظر گرفت. در موضوع کلاس‌های درس حضوری، وزرشگاه‌ها و هرگونه تجمعی که مربوط به کودکان می‌شود باید به این نکته توجه داشت.

موضوع کودکان کار ، در میان مشکلات دیگر گم شده است

کودکان کار که آمار آنها بین ۲ تا ۳ میلیون تخمین زده می‌شود، از جمله اقشار آسیب‌پذیر جدی در شرایط کنونی هستند. این کودکان بدلیل فقر و وضعیت وخیم اقتصادی خانواده مجبور شده‌اند درس و تحصیل را رها کرده و نان آور خانواده باشند. چنین کودکانی که تلاش می‌کنند با جمع‌آوری زباله و دستفروشی و کارهای مشابه، لقمه نانی بدست آورند، هیچ‌گاه خرج دارو و درمان را ندارند.

این کودکان بدلیل نیاز شدید اقتصادی خانواده، مجبور هستند روزانه حتی تا ۱۲ ساعت را در خیابان و محل‌های کار بگذرانند تا اندک پولی بدست آورند. به همین دلیل هم بیشتر از سایر اقشار اجتماعی در معرض مبتلا شدن به کرونا هستند. اما متأسفانه، هیچ ارگانی در کشور مسئولیت رسیدگی به این موضوع را برعهده ندارد. این کودکان در خیابان رها شده و میان دهها معضل جدی کشور فراموش شده‌اند.

مشکل آب، مشکل برق، گرانی و پیدا نشدن دارو، مرگ‌های روزانه سه رقمی کرونایی، فقر و بیکاری و بقیه مشکلات، جایی باقی نگذاشته تا کسی به کودکان کار توجه نماید. تمامی اقشار اجتماعی چنان درگیر مشکلات روزمره خود شده‌اند که بالاترین هنر خود را زنده بیرون آمدن از شرایط موجود می‌دانند. در چنین شرایطی نباید از وضعیت کودکان کار غافل بمانیم و این جمعیت بزرگ را که نسل آ‌ینده کشور محسوب می‌شود در پنجه‌های مرگ رها کنیم.