کودکان اهوازی به امید روزهای پاک درخت کاشتند

فرستنده:بهروز معزی     Behrouz Moezi

 گروه تئاتری نیز با مدیریت سید کاظم قریشی، نمایشی با موضوع محیط زیست اجرا کرد.

اما مسئولان فرهنگی هنری و حتی محیط زیست  برای اجرای این تئاتر هیچ گونه حمایتی نکردند.

: در حالیکه گرد و خاک این روزها بسیاری از شهروندان اهوازی را برای ادامه زندگی در این شهر ناامید کرده، کودکان اهوازی به صورت خودجوش اقدام به درختکاری کردند.

به گزارش سلامت نیوز به نقل از مهر، کودکانی که ماسک بر دهان و بینی خود بسته بودند برای ششمین سال پیاپی روز گذشته در آستانه روز درختکاری در دو نقطه از شهرستان باوی نهال کاشتند. این مراسم با شعارهای «الشجرة صدیقتی» «درخت دوست من است»، «آلودگی محیط زیست یعنی مرگ تدریجی زندگی» و «بیئتنا حیاتنا، محیط زیست ما زندگی ما» برگزار شد. در این روز کودکان به همراهی خانواده هایشان و حمایت نهالستان ربیع در دو نقطه از ملاثانی نهال کاشتند.

هدیه‌های کاغذی

سالهاست کودکان اهوازی یک هفته قبل از روز درختکاری برنامه های متنوعی را در جنگل «الزویر» کمی بالاتر از ملاثانی و پشت روستای «زویرچری» اجرا می کنند.در زویر ابتدا همه شرکت کنندگان اقدام به جمع آوری زباله های پراکنده در این منطقه کردند. بعد از آن مرحله دوم کاشت نهال هایی که مدیر نهاستان ربیع هدیه کرده بود نیز دانه به دانه با دستان نحیف و کوچک کاشته شدند تا یادگاری سبز از این دستان مهربان در زمین ریشه بدواند. گروه تئاتری نیز با مدیریت سید کاظم قریشی برای سرگرمی کودکان نمایشی با موضوع محیط زیست اجرا کرد.

این نمایش با اجرای پنج کودک و نوجوان برگذار شد. آمنه، هدیل، آلاء، محمد جواد و شیما به مدت چهار شبانه روز در منزل کارگردان و اتاقی سه در چهار برای اجرای تئاتر تمرین می کردند تا بتوانند اولین اجرای تئاتر عربی کودکان را با عنوان «مسرحیه ریماس و السلحفاة الحزینة» را اجرا کنند.سید کاظم قریشی، کارگردان این تئاتر به خبرنگار مهر گفت که متاسفانه مسئولان فرهنگی هنری و حتی محیط زیست ما را برای اجرای این تئاتر حمایت نکردند.

قریشی توضیح داد: گروه تئاتر ما تنها نیاز به محلی مناسب برای تمرین دارد. وقتی در این شرایط چنین کودکان مشتاقی وجود دارد و حاضرند با کمترین امکانات در حوزه محیط زیست تئاتر اجرا کنند چرا آنها را حمایت نکنیم.

روز درختکاری تنها روزی از روزهای سال است که در آن مردم تشویق به کاشتن نهال می‌شوند. البته این روز در چندین کشور گرامی داشته می شود و در کشور ما ۱۵ اسفند به عنوان روز درختکاری نام‌گذاری شده است. در این روز که یکی از روزهای هفته منابع طبیعی نیز به حساب می آید، مردم به کاشت نهال تشویق و مراسمی در سراسر ایران به این منظور برگزار می شود که مسئولان شهرداری بارها از چنین فعالیتهایی حمایت کردند.

معمولا در روزهای پایانی فصل زمستان و یا روزهای آغازین فصل بهار اغلب کشورهای جهان برای گرامیداشت گیاهان، روزی را به عنوان روز درختکاری تعیین کرده اند. گفته می شود ایده اولیه این روز، توسط جولیوس استرلینگ مورتون از ایالت نبراسکا آمریکا در ۱۰ آوریل سال ۱۸۷۳ پایه گذاری شد. در این مورد روایات متعددی از پیامبر(ص) و امامان (ع) نیز آورده شده است.

همیشه درخت همیشه سبز

سجاد صخیراوی یکی از شرکت کننده در این مراسم است. وی درباره حفاظت از درختان به خبرنگار مهر گفت: از جهتی تخریب جنگل توسط بعضی افراد در چند سال اخیر افزایش یافته و کارشناسان بیان کرده اند که باید سالانه میلیونها نهال جنگلی در ایران کاشته شود تا بتوان جبران خسارات شود.

وی که در حال کاشت نهال در الزویر بود افزود: با ترویج درختکاری و نگهبانی از جنگل ها و استفاده درست از درختان و تکثیر گونه های آنها، نه تنها از میزان منابع جنگلی کم نمی شود، بلکه برتعداد درختان نیز افزوده می شود.

عبیر نیز کودکی پر جنب وجوش است. وی که سعی می کرد به دیگر کودکان در کاشت نهال کمک کند با صدایی پر شور می گفت: من و بابا همیشه نهال می کاریم. ما عادت به نهال کاری داریم و امروز اومدم که به دیگر بچه ها نهال کاشتن رو یاد بدم.

اهداء «درخت بخشنده من» به کودکان

در بخشی از برنامه درختکاری تعدادی سوال مختص کودکان و نوجوانان و سئوالاتی نیز برای پرسش از بزرگسالان با موضوع محیط زیست پرسیده شد که به پاسخ دهندگان کتاب هایی از نویسندگان و مترجمان اهوازی اهدا شد.

همچنین کتاب «درخت بخشنده من»، جایزه کودکانی شد که به مناسبت روز درختکاری ده ها نهال را در پارک ملاثانی و جنگل زویر کاشتند.

محمد، هدیه دهنده این کتاب ها که داشت برای کودکان از این کتاب تعریف می کرد، گفت: شل سیلور استاین در ۱۹۳۰ در شیکاگو به دنیا آمد و از نوجوانی به نوشتن روی آورد. او یکی از محبوبترین نویسندگان کودک است. سبک نگارش او سرشار از شور و انرژی، طنزی عمیق همراه با نقاشی های گیرایی است که خود انها را به تصویر کشیده است.

این معلم همچنین توضیح داد: ویژگی اساسی نگاه او، آزادی و رهایی از هر گونه قید و بندی است که احساس و ادراک انسان را دچار قالبها و کلیشه های از پیش تعریف شده می کند. از این رو بیشتر آثار او در گروه سنی خاصی نمی گنجد و به نظر می رسد که همه آدمها در هر سنی می توانند مخاطب او قرار گیرند. او در برخی از کتابهای کودکان، بویژه در کارهای آغازینش خود را با نام عمو شلبی معرفی کرده است.

سیلور استاین شهرت خود به عنوان نویسنده ادبیات کودک مدیون کتاب «درخت بخشنده» است که از دیدگاه او، داستانی درباره دو نفر بود؛ یکی که می بخشد و دیگری که می ستاند. داستان در مورد درختی است که سایه، میوه، شاخه و حتی کنده اش باعث شادی پسر کوچکی می شود.

محمد افزود: ده‌ها ترجمه از این کتاب در بسیاری از کشورهای جهان منتشر شده‌است. این کتاب الهام بخش آثار سینمایی، تلویزیونی و تئاتری بوده است که من نیز با هدف تاثیر گذاری بیشتر این کتاب بر کودکان تعدادی از آنها را تهیه و اهدا کردم.

وی همچنان که با کودکان مشغول کاشت نهال بود برای آنان می گفت: درخت یکی از زیباترین مظاهر خلقت و جلوه ای از تجلیات آفریدگار عالم است. درخت نماد آبادانی و شاخص سبزی و خرمی و مظهر زندگی و باعث تلطیف هوا و موجب آسایش و رفاه شهروندان و صفا و پاکی طبیعت می شود.

درختان همواره در زندگی بشر موثر بوده اند. قرنهاست که آدمی در سایه شاخسارشان از شدت گرما و تابش خورشید در امان مانده و از میوه های رنگارنگ و شیرینشان بهره مند شده است. آوای پرندگان این دیار همچون فاخته و… که در لابلای شاخسارشان ماوا گزیده اند، روح و جانش را صفا بخشیده و قلب وی را مملو از خوشی و شادابی کرده است. در دل زمستان سرد نیز بار دیگر به مدد هیمه ای که از تنه درختان فراهم آورده و آتشی که از آن افروخته سرما و یخبندان را تاب آورده و با آنها دست و پنجه نرم کرده است و بار دیگر این شکوفه های زیبای درختانند که به او نوید فرا رسیدن بهاری دل انگیز را می دهند.

بی شمار بودن بهره مندی هایی که از درختان عاید بشر می شود بر کسی پوشیده نست. اگر درختان را نعمات الهی بدانیم، سخنی به گزاف نگفته ایم. شاید به همین دلیل است که انسانهایی فرهیخته نظیر شعرا و بزرگان و اساتید در زمینه ادبیات و نیز پیشوایان و بزرگان دینی همواره آن را مد نظر قرار داده و بدان توجه کرده اند.

در شرایط سخت هم می توان سهم خود را به طبیعت داد

این بار کودکان به والدین خود امید دادند. آنها ثابت کردند که در شرایط سخت و نا امیدی هم می شود سهم خود را به طبیعت داد و درختی کاشت. امروز کودکان حافظان کوچک سبزه زارها بودند. یکی از کودکان زیر سایه درختی در جنگل «الزویر» کتاب درخت بخشنده من بود را آرام می خواند: «پسر گفت: خسته ام از این زندگی، بسیار خسته و تنهام و فقط نیازمند با تو بودن هستم، آیا می توانم کنارت بنشینم؟

درخت خوشحال شد و پسرک کنار درخت نشست و در کنار هم زندگی کردند

و سالیان سال در غم و شادی ادامه زندگی دادند … »

این کودکان با امید اینکه جنگل هایی زیباتر و سرشار از درختان سبز و خرم و شهری بدون گرد و خاک داشته باشند، روز خود را به پایان رساندند. سلامت نیوز: 11 اسفند ماه